Η Ιδρυτική Χάρτα του Ετιέν Μορέν (Étienne Morin) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έγγραφα στην ιστορική πορεία που οδήγησε στη διαμόρφωση του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου.
Στις 21 Αυγούστου 1761, η Μεγάλη Στοά των Παρισίων, αποκαλούμενη Μεγάλη και Κυρίαρχη Στοά του Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ, μαζί με ένα Μεγάλο Συμβούλιο Κανονικών Στοών, χορήγησε στον Μορέν Χάρτα με την οποία του ανατέθηκε η διάδοση του Τεκτονισμού στον Νέο Κόσμο.
Με τη Χάρτα αυτή ο Μορέν έλαβε τον τίτλο του Μεγάλου Επιθεωρητή και ευρείες εξουσίες για τη διάδοση και εγκαθίδρυση των ανώτερων βαθμών.
Η σημασία της Χάρτας δεν βρίσκεται μόνο στο ίδιο το κείμενό της, αλλά κυρίως στις συνέπειές της. Η δράση του Μορέν στον Νέο Κόσμο συνδέθηκε με τη συγκρότηση ενός συστήματος είκοσι πέντε βαθμών, γνωστού ως Τύπος της Τελειοποιήσεως και, ακριβέστερα, ως Τύπος του Βασιλικού Μυστικού ή Τύπος των Πριγκήπων του Βασιλικού Μυστικού.
Η μετάδοση συνεχίσθηκε μέσω του Χένρυ Άντριου Φράνκεν, ο οποίος συνέχισε το έργο του Μορέν. Μέσω αυτής της αλυσίδας εξουσιοδοτήσεων και χειρογράφων οι βαθμοί διαδόθηκαν στον Νέο Κόσμο. Έτσι, η Χάρτα του 1761 αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κρίκους της ιστορικής αλυσίδας που συνδέει τους γαλλικούς ανώτερους βαθμούς του 18ου αιώνα με την κατοπινή συγκρότηση του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου.